نكاتى در پيرامون آيهء بسمله ( 1 ) - قرآن كتاب رحمت است خداوند بزرگ و مهربان در آغاز سخن و گفتارش خود را به رحمت و رحمانيت ستوده و از ميان تمام صفات كمالش تنها اين صفت را براى آغاز سخنش انتخاب نموده است ، زيرا همان صفت رحمت خداوند است كه موجب گرديده تا پيامبران را به سوى بشر بفرستد و قرآن را به آن‌ها نازل كند ، پس بسيار بجا و سزاوار است كه قرآن با رحمانيت خداوند شروع شود و اين كتاب با صفت رحمت آغاز گردد . آرى ، قرآن كتاب رحمت و آورندهء آن ، پيامبر رحمت است ، چنان كه خداوند در آيات فراوانى به اين حقيقت تصريح نموده و قرآن و پيامبر را با صفت رحمت توصيف فرموده است : هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ . « 1 » اين [ قرآن ] وسيله بينايى از طرف پروردگارتان و مايه هدايت و رحمت است براى جمعيتى كه ايمان مىآورند . وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ . « 2 » و درمانى است براى دردهايى كه در سينه‌ها است [ درمان بيمارىهاى روحى شما ] و هدايت و رحمت است براى مؤمنان .

--> ( 1 ) اعراف / 203 . ( 2 ) يونس / 57 .